Moeder aan het woord: Nynke.

In de rubriek Moeders aan het woord vertellen moeders over werk, hun gezin en de keuzes die ze hebben gemaakt. Het zijn uiteenlopende verhalen met als doel je te inspireren. 

Of misschien ben je gewoon nieuwsgierig naar hoe anderen het toch allemaal doen. Dat kan natuurlijk ook ;-).

 

                                                                  
NynkeHet verhaal van:
Nynke, moeder van 2 kinderen, heeft de opleiding Algemeen Pedagoog afgerond en is uiteindelijk een eigen webshop begonnen.

Vijf jaar was ik, toen ik een tekening maakte over mijn toekomst. We moesten een tekening maken van datgene wat we graag wilden worden. Op mijn tekening stonden een ‘serveerster-van-het-restaurant-op-het-hoekje’, een juf en een moeder. Mijn carrière was in kannen en kruiken, zeker toen bleek dat het restaurant over een vaatwasser beschikte. Over de vraag of het allemaal wel te combineren was dacht ik natuurlijk niet na.

 

Juf ben ik geworden. Of, een klein beetje misschien. Begin 2014 ben ik namelijk afgestudeerd als Algemeen Pedagoog aan de Universiteit van Groningen. En hoewel ik daarmee niet voor de klas kon staan lag deze opleiding wel in het verlengde daarvan. Het leek me de meest logische keuze, maar al tijdens mijn studie kreeg ik twijfels. Ten eerste twijfelde ik aan mijn motivatie. Het feit dat ik uit een onderwijzersfamilie kom – en ‘wij’ daar dus goed in zijn – was waarschijnlijk niet het sterkste argument. En ten tweede had ik niet het idee dat ik alles uit mezelf haalde. Intellectueel natuurlijk wel – ik was er van overtuigd dat ik na mijn VWO diploma toch op zijn minst een universitaire studie moest afronden. Maar het gevoel dat ik meer in mijn mars had bleef knagen. Tijdens mijn studie heb ik meerdere keren informatieboekjes aangevraagd over creatieve studies. Maar iedere keer zei ik weer tegen mezelf dat ik ‘nu al zover was’ en dat ik dit eerst moest afmaken.

 

En dat deed ik dan ook. Ik heb genoten van mijn laatste studiejaar en van het schrijven van mijn afstudeerscriptie. Maar toen het klaar was, was het ook écht klaar! Wat daar waarschijnlijk ook in meespeelt is dat we naar België verhuisd zijn tijdens mijn afstudeerjaar. Mijn man kreeg een baan aangeboden bij een economische denktank in Brussel. Ik had dus geen fysieke klik meer met Groningen, wat het waarschijnlijk moeilijker maakte om gemotiveerd te blijven. Ik was stiekem dan ook al een beetje aan het nadenken over een webshop met handgemaakte kaarten en besloot na het afstuderen dat ik definitief die kant op wilde.

 

Maar tegelijkertijd wilden mijn man en ik ook graag kinderen. Het duurde negen maanden voordat ik zwanger was en tot die tijd werkte ik volop aan mijn eigen bedrijf. Met de zwangerschap ging een droom in vervulling, maar begon ook de interne strijd. Ik wilde namelijk graag door blijven werken, maar doordat ik zo misselijk en moe was schoot dat er helaas bij in.

 

Toen ons zoontje er eenmaal was, bleek het een temperamentvolle baby en ook toen vond ik het lastig om het moeder zijn te combineren met mijn eigen bedrijf. Na een jaar raakte ik in verwachting van ons dochtertje en ook met haar hadden we een pittige babytijd. Ze had last van reflux en zat daarom de eerste zes maanden van haar leven gemiddeld vijf uur per dag in de draagdoek. Uiteraard deed ik dit met alle liefde, maar dat neemt niet weg dat het niet zwaar was. En wederom kon ik niet de tijd in mijn bedrijf steken die ik wilde.

Nynke  

Maar dat is nu veranderd. Sinds een paar maanden gaat de oudste – bijna 3 – naar school (in België mogen ze al naar school vanaf dat ze 2,5 jaar zijn). Daarnaast gaat ons dochtertje – dertien maanden – sinds een maand twee dagen per week naar de kinderopvang. Dit betekent dat ik anderhalve dag per week kan werken en één middag per week quality time met mijn zoontje heb. Natuurlijk werk ik ook op de dagen dat mijn dochtertje thuis is, maar dan alleen als ze haar middagdutje doet of als ze zichzelf goed vermaakt. Ik denk dat het er in de praktijk op neer komt dat ik nu 20 uur per week met mijn eigen bedrijf bezig ben (www.arrowmanspaper.com).

 

Mijn man werkt vijf dagen per week, maar daarvan werkt hij er twee thuis. Dit geeft mij ook wat meer tijd om te werken, want op deze dagen brengt hij de kinderen naar school en/of de crèche. Dit betekent dat ik een uur eerder kan beginnen aan mijn werkdag. Hij weet meestal pas aan het begin van de week welke dagen hij thuis is, dus dan bekijken we samen wat het handigst is qua brengen/halen. Soms komt het bijvoorbeeld ook zo uit dat de jongste eigenlijk al naar bed zou moeten voor haar middagdutje, terwijl ik de oudste nog van school moet halen. Wanneer mijn man thuis is kan ik haar toch al naar bed brengen en intussen de oudste van school halen.

 

Als ik terug denk aan de tekening die ik als vijfjarige maakte, denk ik dat ik toen al goed wist wat ik zelf wilde én ook nodig had. Ik had natuurlijk nog niet over de praktische kant nagedacht, maar uiteindelijk ben ik geworden wat ik toen getekend had. De passie voor het onderwijs werd bevredigd door mijn opleiding. De serveerster in mij vond haar bestemming in een webshop met handgemaakte kaarten. En de moeder in mij komt door onze twee kindjes ook genoeg aan haar trekken. Het is natuurlijk niet altijd makkelijk alles in balans te houden, maar tegelijk ben ik er ook van overtuigd dat alles slechts tijdelijk is. Baby’s worden groter, kleuters gaan naar school en voor je het weet zit je alleen thuis en weet je van schrik niet wat je met je tijd moet doen.

Foto’s: gemaakt door Laurie Karine

 Wil je meer moeder verhalen lezen? Bekijk ze hier.

Pin It on Pinterest

Shares
Share This