Waarom zowel mannelijke als vrouwelijke waarden belangrijk zijn in werk

Waarom zowel mannelijke als vrouwelijke waarden belangrijk zijn in werk

Thuis houd ik mij met De Grote Vraagstukken bezig die allemaal beginnen met: “wie, wat, wanneer, waar en hoe?” De moeder is vaak de manager van het gezin. En ik ben absoluut geen flawless manager. Ik vergeet weleens een broodtrommel, een schoonmaakklus op school en met grote regelmaat liggen hier bergen wasgoed door het huis.

Ik ben kennelijk net niet rigide genoeg meer voor perfectie. Dat is maar goed ook, want perfectie is een totaal zinloos streven gebleken sinds ik moeder ben. Nu niet alles meer perfect kan en hoeft te zijn, ben ik vaker in overgave aan de onverwachte situaties die de meeste van mijn dagen kleuren. Het heeft me wakker gemaakt om de spontaniteit te omarmen. Hierdoor vind ik richting in een nieuw kompas; mijn intuïtie.

Innerlijke ontdekking
Er was een tijd dat het een worsteling was om mij daaraan over te geven. In de wereld om mij heen werden namelijk juist hele andere dingen van me verwacht: afspraken maken, vooral op tijd komen en resultaten leveren. En omdat ik juist wel weer genoeg rigide ben om dat te waarderen, vaarde ik goed op deze maatschappelijk spelregels. Zo dacht ik het allemaal goed te doen en speelde ik in het leven op safe. Althans, dat laatste dacht ik.

Dit beeld werd ruw door elkaar geschud met mijn onverwachte moederschap. Hoe dat was lees je hier. Ik was ineens zo op mezelf aangewezen en merkte hierdoor juist hoe weinig veiligheid en zekerheid er eigenlijk schuil gaat in het voldoen aan (ongeschreven) maatschappelijke spelregels. Een innerlijke reis begon, waarbij een gezond zelfbeeld en autonomie uiteindelijk wel de beslissende factoren bleken te zijn voor een veilig en goed gevoel. De richtsnoeren hiervoor komen van binnenuit.

Mijn innerlijke ontdekkingstocht is eigenlijk nooit opgehouden en heeft meer dan alleen mijn privé-leven vormgegeven. Met de ontdekking van mijn eigen natuurlijke werktempo, de manier waarop ik inspiratie ophaal en dit omzet in productiviteit en mijn behoefte aan systemisch denken en handelen, werd ook basis van mijn werkend leven gelegd.

Doen door niets doen
In plaats van alles tot in detail vast te leggen alvorens ik ergens mee begin, ben ik nu eerst en vooral helder over mijn intentie en ga dan gewoon aan de slag. Zo sla ik een bepaalde weg in en richt ik mijn inspanningen. Dan komt er een  samenwerking op gang met een een groter geheel. Goethe zei het ooit zo: “Zodra men iets onherroepelijk op zich neemt en zijn schouders eronder zet, komt de voorzienigheid in beweging. Het besluit brengt een reeks gebeurtenissen voort”.

Door niet teveel te hechten aan het eindresultaat, maar juist goed op te letten tijdens het verloop, omarm ik het onbekende, waardoor ik feitelijk ruimte bied voor de verdere ontwikkelingen en onverwachte samenwerkingen. Net zoals dit schrijven voor MIDM. Waar het echte werk dan in zit is het waarnemen van de signalen, in en buiten mezelf. Het ondernemerschap zit in de actie die daaruit volgt. Die actie is nu veel meer inspiratie gedreven dan bedacht. De Chinezen noemen dit Wei Wu Wei: “Doen door niets doen”.

 

De bevestiging van werk
Een vriendin vertelde me laatst dat ze heel blij was om na verlof weer op kantoor terug te keren, zodat ze eindelijk weer kon nadenken nadat ze kind nummer twee op de wereld had gezet. Ze had het gevoel dat haar intellectuele capaciteit verloren was gegaan in haar nieuwe moederschap en daardoor veel minder van waarde zou zijn voor onze samenleving. Ze had de bevestiging van werk nodig om opnieuw vast te stellen wat ze waard is. Haar constatering is heel herkenbaar.

Het feit dat we met ons ouderschap hard werken aan een stevige en veilige hechting van onze jonge kinderen – een groot maatschappelijk goed als je het mij vraagt- doet in financieel opzicht af in waarde aan: op kantoor zitten, vergaderen en e-mails schrijven. Niemand die je ervoor betaalt en dus is het geen werk. We zien ons genoodzaakt naar waardering te zoeken in de domeinen waaraan we ‘werk’ hebben toegekend, zoals op kantoor. Terwijl dat in werkelijkheid slechts een deel van onszelf weerspiegelt.

 

Doen versus Zijn
De overtuiging van mijn vriendin heeft zijn wortels heel diep in de maatschappelijke structuur. Het idee is een logisch resultaat van de maatschappij die is opgebouwd uit overwegend mannelijke waarden:

Competitie, besluitvaardig, doelgericht, zelfvertrouwen, zakelijk, vasthouden, oplossen, controleren, focus op geld verdienen, kracht laten zien, ratio, solistisch werken, bekende kaders, hard werken, eigen gewin, gevoel van afgescheidenheid, serieus, direct communiceren. 

Er is echter ook iets anders aan de hand. De systemen die gebouwd zijn op louter deze waarden verliezen aan geloofwaardigheid en bestaansrecht. Dat is omdat we onszelf als mens er niet meer in herkennen. Voor velen uit zich dat nu nog in een unheimisch gefühl, een vaag gevoel dat er iets niet klopt. Maar na overduidelijke symptomen zoals burn-outs, zijn we slimmer geworden. En zoals het werkt in de menselijke natuur, nodigt de dominante aanwezigheid van mannelijke waarden juist ook de tegenkracht uit: de opkomst van vrouwelijke waarden. We zullen altijd – bewust of onbewust – op zoek zijn naar de heelheid.

In de eerste instantie uit zich dat in de roep om meer vrouwen aan de top. Een logische tegenactie. Maar is het de meest natuurlijke? Er is een reden dat er niet wereldschokkend veel meer vrouwen in ‘Lean In’ modus zijn gegaan sinds het uitkomen van Sheryl Sandberg’s boek. Dat we willen dat meer vrouwen participeren in de maatschappij en na hun studie ook iets met diezelfde studie doen wat lijkt op een ‘return on investment’ gaat volledig voorbij aan een overduidelijk signaal: De meeste vrouwen willen helemaal niet Meedoen, de meeste vrouwen willen Zijn.

Als we forceren, door bijvoorbeeld een quotum in te voeren voor meer vrouwen aan de top, voldoen we aan een streefgetal. Niet meer dan dat. Opnieuw een door mannelijke waarden gedomineerde manier om iets te bereiken. Wat nu als we die zijnscapaciteit en de vrouwelijke waarden eens uitnodigen aan de tafel, dan gaan we terugzien:

Ontvankelijkheid, creatie, bedding, verzorgen, samenwerken, verbinding, collectieve belang, hoger doel, samenwerking, gevoel, intuïtie, zorg, inlevingsvermogen, harmonie, meebewegen, verbondenheid (wij), weloverwogen, relatiegericht, compassie, voedend / empatisch, vermogen om mee te geven, luisteren, wachten in vertrouwen, focus op duurzaamheid en klant, kwetsbaarheid laten zien, intuïtief, samenwerken, creatief, genieten, eerbied voor het leven, besef voor gevoel van heelheid, spel en plezier, indirect communiceren.

 

De werkelijke betekenis van economie
De mate waarin onze economie is afgeweken van haar oorspronkelijk betekenis is tevens de reden voor haar wankelen. De oude Grieken hadden ‘Oikos Nomos’: de zorg voor het huis. Later werd dit door ons vertaald naar en beperkt tot het huishouden.

Als we het in groter perspectief plaatsen dan kan je het ook als volgt vertalen: de balans is zoek in het huis waar we wonen: de aarde. Doorgeslagen in de mannelijke waarden vervult het systeem zijn functie nu niet meer. De ruimte geven aan vrouwelijke waarden maakt het economische stelsel completer en in balans en daarmee zal het effectiever zijn om hedendaagse uitdaging van bijvoorbeeld verduurzaming aan te gaan. Immers, de waarden van compassie en verbinding resulteren in een inherente drive om beter voor elkaar, dieren en de aarde te zorgen.

Om dit te realiseren is het nodig om de dualiteit te overstijgen. Niet te denken in mannen en vrouwen, maar in de heelheid van de mens. In ieder van ons huizen immers beide polen. Vanuit die heelheid kunnen we ook weer opnieuw de nadrukkelijke vrouwelijke eigenschappen bij vrouwen en de nadrukkelijk mannelijke eigenschappen in mannen waarderen. Zo overstijgen we het negatieve bijeffect van onze roep voor meer vrouwen aan de top, deze legt namelijk impliciet een schuld bij mannen.

 

 

 

Chinese Yin Yang filosofie
We kunnen inspiratie ophalen in de Chinese oudheid en de Yin Yang filosofie welke nog steeds de basis is van de complexiteit van de menselijke persoonlijkheid. Dit filosofische systeem stelt dat beide polen – gekenmerkt door wit en zwart – geen absolute tegenpolen zijn, maar elkaar aanvullende polen; samenwerkend in een continue en dynamisch proces; zonder dat een element kan verdwijnen, ontbreken of absoluut kan zijn; bij de gratie van yin is yang waarneembaar en andersom; yin en yang corresponderen onderling: wanneer één waarde te groot wordt, dan remt de ander af; yin en yang veroorzaken elkaar.

 Om deze eeuwenoude filosofie naar de aardse realiteit van vandaag vertalen en de balans herstellen tussen mannelijke en vrouwelijke waarden ligt de uitnodiging nu wellicht nog primair bij vrouwen. Naarmate wij omarmen wie we zijn; vrouwen in een overwegend door mannelijke waarden gedreven werk- en organisatie cultuur kunnen we in het werkend leven (ook) op die waarden varen die wakker worden met dit besef. Voorbij schaamte en angst voor afwijzing kunnen we meer ruimte te maken voor wat hard nodig is in de economische wereld: compassie, gevoel en intuïtie. Mits we moedige moeders en vrouwen zijn.

 De lef die wij durven te tonen om aan die waarden in ons leven uiting te geven, is de sleutel voor verandering. Een verandering waarbij we economie en werk herdefiniëren en creëren naar meer vrouwelijkheid, met meer vrouwelijkheid. Dus, vrouwen met die mooie vrouwelijke eigenschappen: eigen je jezelf weer toe, weet dat je een plek hebt in de maatschappij, gewoon en vooral door jezelf te zijn.

 

Shinta (37) schrijft op MIDM mee over werk, economie, moederschap en vrouw zijn. Ze woont samen in Amsterdam met Koen (37) en haar dochter en zoon; Philippa (5) en Inti (1). Shinta werkt als zelfstandig coach & therapeut, ze heeft een leiderschapsprogramma en ze schrijft blogs en een boek over hoe onze innerlijke wereld correspondeert met onze buitenwereld. Haar werk vind je op www.shintaoosterwaal.com.

 

 

 

 

 

Meer hierover lezen? Lees dan het artikel Internationale vrouwendag 2018: de stijd om gelijkheid

 

Gefocust werken doe je zo!

Gefocust werken doe je zo!

Gefocust werken doe je zo!

 

Als het om werk gaat kan multitasken een averechts effect hebben. Zaken worden half gedaan en je hebt helemaal geen tevreden gevoel over de uitkomst. Of- als je op mij lijkt- houd je je soms met zaken bezig die eigenlijk helemaal geen prioriteit hebben. Tijd weg en geen doel bereikt…oeps!

 

Tja, misschien herken je het wel: jezelf helemaal verliezen in alles wat je denk dat moet. Er kan ook zoveel! En naast dat er veel kan, heb ik er ook een handje van om zaken die in eng vind vooral naar de toekomst te verplaatsen. Lekker veilig! Met smoesjes als: Ja, dat kan ik nog niet doen, want ik… (smoes, smoes smoes). En juist die vooruitgeschoven taken zijn wél belangrijk om gelijk op te pakken.

 

Dit trucje van de mind- het uitstel gedrag vanwege angst, aannames of negatieve gedachtes etc- is tricky. Je hebt het namelijk niet altijd door! Je gelooft echt dat iets niet kan of dat het voor jou niet is weggelegd. Maar als je ‘m wel doorkrijgt dan is een overwinning erop zo magisch. Een overwonnen angst, een stap in de goede richting.

 

Maar dit is een ander onderwerp, laten we terug gaan naar gefocust werken. Hoe zorg je ervoor dat je je bezig houdt met dat wat belangrijk is, zonder afgeleid te worden door randzaken?

 

Hier een paar praktische tips:

Stilstaan!
Ga juist even stilstaan i.p.v. rennen, vliegen, ik ben druk, druk, druk. Dit klinkt tegenstrijdig, maar geloof mij: bezinning helpt! Ga terug naar de kern van je taak of missie. Wat wil je bereiken of moet af? En stel vervolgens de vraag: wat moet ik hiervoor doen? De lijst die hieruit komt, zet je in volgorde van prioriteiten en vervolgens maak je een planning. 

Kom je hier zelf niet uit? Vraag dan vooral of iemand je hierbij wilt helpen.

 

Bepaal zelf je agenda.

Heb je een planning? Zet tijdsblokken in je agenda om eraan te werken. Al het andere doe je niet. Hiervoor is het belangrijk om stoorzenders en afleidingen te elimineren. Zet je telefoon uit en gelijk ook de berichtmelding van je inbox. Dit laatste is sowieso goed om uit te zetten. Bekijk je mails op een door jou gekozen moment. Niet elke keer als er één binnenkomt. 


Geef hetgeen waarmee je bezig bent prioriteit. Dit betekent dat je soms Nee moet verkopen aan je collega’s als ze vragen of je tijd hebt om dit of dat te doen.


Thuiswerken terwijl je jonge kinderen door het huis huppelen? Klinkt ideaal en helemaal ‘het nieuwe werken’, maar het helpt niet om te focussen. Sterker nog: heb je echt volledige focus nodig om iets af te ronden? Dan helpt het tegenovergestelde beter: jezelf afzonderen.

 

Ruis en rommel
.
De tip die we allemaal wel weten, maar zó waardevol is. Rommel om je heen én in je hoofd helpt niet bij focussen. 

Ruim de ruimte en je bureau op. Zorg voor sereniteit. Gaan je gedachtes alle kanten op? Schrijf die gedachtes op een papier en spreek met jezelf af dat je er later tijd en aandacht aan besteedt.

 

Deep Work van Cal Newport.
Vooral de moeite waard om je in zijn theorie te verdiepen. Hij heeft een boek geschreven en heet Deep Work. Zo maakt hij verschil tussen shallow work en deep work. Beiden zijn noodzakelijk en niet goed of fout. Het verrichten van shallow work is werk wat we verrichten terwijl er allerlei afleidingen om ons heen zijn. E-mail beantwoorden, vergaderingen etc. Het is ‘gemakkelijk’ werk. Shallow work leidt echter zelden tot baanbrekend werk. Degene die wel baanbrekend werk produceren, denk bijvoorbeeld aan het schrijven van een besteller of het neerzetten van een goed product, maken gebruik van deep work technieken.
Advies is om bewust om te gaan met de afwisseling tussen deep en shallow work. Meestal staan we hier namelijk niet bij stil en laten ons leiden door de waan van de dag. Hierdoor blijven we voornamelijk hangen in shallow work.
Iemand die hier bewust mee omgaat is bijvoorbeeld de Amerikaanse wetenschapper en docent Adam Grant. Hij deelt zijn jaar op. Het ene deel van het jaar geeft hij colleges en het andere deel is hij bezig met wetenschappelijke publicaties. Voor dit laatste is deep work vereist.
Luister vooral naar deze podcast van Cal Newport en leer hoe je komt tot een zeer gefocuste mindset.
In dit artikel heb ik een aantal technieken beschreven waarbij je kan zorgen voor meer balans. O.a. door werk af te wisselen met periodes van rust. En die rustige periodes zijn uitermate geschikt voor deep work. Om heerlijk ergens gefocust aan te werken. Iets waar je hart sneller van gaat kloppen. Dit hoeft overigens niet altijd gerelateerd te zijn aan werk of geld verdienen. Kan ook iets anders zijn dat veel aandacht verreist, zoals het leren van een andere taal.

 

 

Photo by Stefan Cosma on Unsplash

 

Internationale vrouwendag 2018: de strijd om gelijkheid

Internationale vrouwendag 2018: de strijd om gelijkheid

“Internationale vrouwendag 2018, de strijd om gelijkheid.

 

Vandaag is het Internationale vrouwendag. Het thema dat centraal staat is ‘gelijkwaardigheid’. Een heel mooi thema waar ik graag wat langer bij stil wil staan. Het thema is bewust gekozen. Het is namelijk één van de doelen omschreven in de Sustainable development Goals van de VN. Het is nummer 5 van de 17. En doel nummer 5 gaat specifiek over:

het bewerkstelligen van gelijke rechten voor mannen en vrouwen en empowerment voor vrouwen en meisjes.
Alle 17 doelen wil de VN realiseren in 2030. De wereld moet in 2030 een betere plek worden, aldus de Verenigende Naties.

 

Hoe zit het in Nederland?
De Nederlandse vrouw is al +/- zo’n 200* jaar bezig om te strijden voor gelijkwaardigheid. Zo werd al in 1870 de ongelijkwaardige rechtspositie van de vrouw in een huwelijk aan de kaak gesteld. Bij wet was namelijk geregeld dat je als vrouw handelingsonbekwaam werd zodra je trouwde. Je kwam onder het wettelijke gezag van je man te staan.

 

Moet je je voorstellen dat je niet de beschikking hebt om beslissingen te nemen over je eigen leven? Dat dit recht (als je het al zelf had en niet je vader) bij trouwen wordt doorgeschoven naar je man. Ik kan het amper geloven! Maar dat zeg ik nu met mijn 21e eeuwse kijk op het leven. Ik ben benieuwd naar wat mijn dochter over 30 jaar als waanzin bestempeld.

 

Voor de beeldvorming vertaal ik de 200 jaar ook gelijk naar generaties. En zo bedenk ik me dus dat deze ongelijkwaardige rechtspositie niet zoveel generaties terug nog gewoon van kracht was, namelijk die van mijn oma. Want pas in 1957 is de wet aangepast. Maar alhoewel de wet was aangepast, waren de gedachtes, gewoontes en opvattingen hierover hardnekkig. Nog steeds was het de jaren erna gebruikelijk om als vrouw te stoppen met werken zodra je trouwde. Het heeft blijkbaar tijd nodig voordat opvattingen slijten en veranderen.

 

Dankbaar!
Ik ben alle vrouwen die de afgelopen 200 jaar hebben gestreden voor gelijkwaardigheid enorm dankbaar. Dankbaar dat ik nu zelf mag beslissen. Dat ik niet iemands ‘eigendom’ word zodra ik trouw, maar voor de wet als gelijkwaardige partner word gezien.

 

En die 200 jaren waren nodig om basale en noodzakelijke rechten van gelijkwaardigheid voor elkaar te boksen. Maar toch denk ik dat er nog een weg te gaan is. Het lijkt een beetje op de Maslow piramide. De eerste drie behoeften, namelijk lichamelijk behoeften, veiligheid en zekerheid en social contact, zijn doorlopen. We zijn nu aangekomen bij erkenning en waardering.

 

Maar wat houdt dit in?
Voor mij staat dit voor de erkenning van vrouwelijke waarden, kwaliteiten en belangstellingen. Kortom: oog hebben voor zaken die  vrouwen belangrijk vinden, waar vrouwen goed in zijn en dit op gelijk niveau waarderen. In woorden, in de politiek, in geld etc.

(overigens zijn er ook genoeg mannen die bovenstaande waarden net zo belangrijk vinden en dit missen in ons politiek/economisch systeem)

 

In Nederland is nu bijvoorbeeld de politieke en economische participatie van de vrouw een hot topic. Vooral over vrouwen die ‘maar’ parttime blijven werken, niet economisch zelfstandig zijn of ontbreken aan de top. Er wordt nagedacht over hoe dit te verbeteren. Zoals het wettelijk vastleggen hoeveel mannen en vrouwen er in het kabinet mogen participeren.

 

Maar wat mij opvalt (of eigenlijk stoort) is dat er vooral wordt gedacht vanuit het volgende: ‘Hoe kunnen we vrouwen in de bestaande politieke en economische structuren krijgen? Soms voelt het zelfs als duwen.

 

Maar misschien staan de bestaande politieke en economische structuren wel te ver van ons af? Is het voor ons moeilijk om ermee te werken, omdat we andere waarden belangrijker vinden, zoals opvoeden, zorgen en onderwijs. Helaas onderwerpen waar weinig of zelfs geen economische waarde aan wordt gekoppeld. En onterecht als je het mij vraagt, want ze hebben een grote maatschappelijk impact.

 

In plaats van te kijken waar vrouwen ontbreken, kunnen we ook kijken waar ze oververtegenwoordigd zijn. Je raadt het al: in de zorg, welzijn en onderwijs. Hoe kunnen we de twee werelden meer integreren met elkaar? 

 

Dit is naar mijn idee de strijd om gelijkwaardigheid anno 2018 in Nederland. Hoe verankeren we meer de (politieke) waarden van vrouwen? Afgelopen jaren zijn ze helaas voornamelijk wegbezuinigd.

 

De strijd
En dan worstel ik nog met de volgende vraag. Moeten vrouwen niet toch instappen in wat politiek en economisch er al is en daar vanuit verandering bewerkstelligen? Of moeten we blijven doen wat we doen en ons wat meer laten horen? Op zo een manier dat er wordt gezegd: “het is belangrijk, kom vooral aan boord en laten we samen voor verandering zorgen. Het is nodig!”

 

Ik weet het antwoord niet. Zelf heb ik gekozen voor het laatste.

 

Er staat overigens wel een deurtje open. Op de website van Sustainable development Nederland staat namelijk de volgende subdoel bij nummer 5:

 

Erkennen en naar waarde schatten van onbetaalde zorg en thuiswerk door het voorzien van openbare diensten, infrastructuur en een sociaal beschermingsbeleid en door de bevordering van gedeelde verantwoordelijkheden binnen het gezin en de familie, zoals dat nationaal van toepassing is.
Welke concrete stappen hierin worden genomen lees ik helaas nergens terug op de website. Maar om gelijk wat meer van ons te laten horen:
Is het een idee dat we ideeën en concrete plannen opperen om dit te bereiken voor 2030? Liefst eerder graag.

 

 

 

*1804 kwamen aan aantal wetten tot stand die zorgden voor Maritale macht van de man. Ze zijn geschreven in de tijd van Napoleon. De opstellers waren ervan overtuigd dat binnen een huwelijk slechts één persoon de leiding kon nemen. En in dit proces is gekozen voor de man. Hiermee kreeg de man behoorlijk wat macht. Zo had de man recht om het doen en laten van zijn vrouw te controleren, beslissingen van haar terug te draaien en waren de bezittingen van hem, niet van haar. Ook het gezag van de kinderen was automatisch aan de vader toegekend. Als vrouw had je een ondergeschikte rol.

 

Bronnen: http://www.ethesis.net/gehuwde_vrouw/gehuwde_vrouw_inhoud.htm https://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/45181/handelingsonbekwaamheid-van-vrouwen.html.

Photo by Nicole Adams on Unsplash

Solliciteer je? Zoek naar een Semco Stijl organisatie

Solliciteer je? Zoek naar een Semco Stijl organisatie

Solliciteer je? Zoek naar een Semco Stijl organisatie.

Ben je op zoek naar een (nieuwe) baan? Kijk dan niet alleen naar de functietitel, maar ook naar de organisatie erachter. Voor je werkplezier is het namelijk héél bepalend hoe én met wie je samenwerkt. En organisaties die de Semco Stijl hanteren zijn dé organisaties waarvoor je wilt werken.

 

Semco Stijl, uhh wat?
Zo heet het boek van ondernemer Ricardo Semler en is ook een aanduiding voor de organisatie stijl die hij heeft gecreëerd bij zijn bedrijf Semco. En Semco is een Braziliaans bedrijf waar iedereen wil werken. Waarom? De organisatie kent geen hiërarchische of top-down structuren. Binnen het bedrijf zijn het de medewerkers die beslissingen nemen en profiteert iedereen van de economische groei.

Hoe ziet dit in de praktijk eruit?

Nou… als volgt: de werknemers kiezen zelf hun voorman/teamleider en beoordelen deze ook. Ze bepalen zelf hun werktijden en salarissen. Alle informatie is beschikbaar voor iedereen en dus niet alleen voor de top. Kennis is macht geldt niet binnen deze organisatie. En de informatie wordt vooral niet omgetoverd tot dikke handboeken en beschreven werkprocessen. Inefficiënt, alles gaat op basis van vertrouwen. Of je loopt gewoon naar de persoon die er veel van af weet.
Alles gaat democratisch. En ja, Richard Semler geeft in zijn boek toe dat dit soms enorm veel tijd kost, maar het levert wel beslissingen op waar iedereen voor gaat en ook verantwoordelijkheid voor neemt.

 

Nederland
In Nederland is de Semco gedachte en stijl- mede dankzij de VPRO Tegenlicht uitzending ‘De kapitale kracht van geluk’ -langzaam aan het integreren. Organisaties voeren het geheel of gedeeltelijk door in de vorm van zelforganiserende of zelfsturende teams. Deze twee termen worden overigens nog weleens door elkaar gehaald, maar er zit verschil tussen.
Een zelforganiserende team komt dichtbij het Semco principe. Als team bepaal je de eigen koers, richtlijnen en doelen. Het is een zelfstandig opererend team, dat vaak wel nog verantwoording moet afleggen aan het hogere management.
Bij zelfsturende teams wordt vanuit de organisatie doelstellingen, richtlijnen en kaders opgegeven. Ze hebben hier geen zeggenschap in, maar wel in hoe ze hun dagelijkse werk (onderling) uitvoeren. Er is vaak een hiërarchische leidinggevende die een ondersteunende rol vervult. Maar die ook de werknemers beoordeelt door middel van bijvoorbeeld functioneringsgesprekken.

 

Waarom wil je bij een Semco Stijl organisatie werken?
Om meerdere redenen. :-). Hieronder een aantal:
Omdat autonomie belangrijk is binnen dit soort organisaties. Het niet hebben van autonomie is één van de werkgerelateerde veroorzakers van een burn-out. Lees in dit artikel er meer over. Automie houdt in: het zelf kunnen kiezen of onafhankelijk zijn. Hoe meer je beperkt wordt in je autonomie, des te frustrerender het is. Zeggenschap hebben over je eigen werktijden, wanneer je pauze neemt en wanneer je welke taak uitvoert zijn enkele voorbeelden van autonomie.
Voor je betrokkenheid. Het werkt fijner als je betrokken bent. Zowel in relatie tot je collega’s als met de organisatie. Dit geeft energie. En binnen Semco organisaties is het ‘samen voor elkaar boksen’ belangrijk.
Het is duurzaam. Je put mensen niet uit, maar je geeft ze de ruimte om hun creativiteit in te zetten voor het geheel. En dit geheel kan de organisatie of zelfs de samenleving zijn.

 

Voorbeelden van organisaties
Meest bekende is Buurtzorg. En in de bouw heb je Kesselaar en ZN. Kijk ook eens naar Knowmads, Parktheater Eindhoven, YouBeDo, Finext en Schoongewoon.
Weet jij er nog meer? Vul vooral de lijst voor ons aan!

 

 

Photo by Bram Naus on Unsplash

Waarom keuzes maken en je grenzen aangeven voor iedereen goed is

Waarom keuzes maken en je grenzen aangeven voor iedereen goed is

Ja echt! Grenzen aangeven en keuzes maken is niet alleen prettig voor jezelf, maar ook voor je omgeving. Op je werk en in privésituaties is het fijn al jij duidelijk bent. Zeg je vaak ‘kies jij maar of het maakt mij niet uit?’ Lees dan vooral verder.

 

 Keuzes maken en grenzen aangeven

Bovenstaande uitspraken zijn vaak goed bedoelt. Je zegt ze, omdat je niet tot last wilt zijn. Of omdat je je wilt aanpassen aan de ander. Toch zijn het antwoorden waarmee je een averechts effect teweeg brengt. Hard gezegd: je zadelt de ander op om voor jou te kiezen. En hiermee bewaak je niet je eigen grenzen. Sterker nog je geeft helemaal geen grenzen aan. Maar toch verwachten we vaak wel dat de ander jouw grenzen weet. Mmmmhhh….

 

 Een voorbeeld

Op je werk heb je een vergadering. Er wordt aangegeven dat er drie speerpunten zijn die dit jaar extra aandacht nodig hebben. Van iedereen wordt verwacht om een stapje harder te lopen. Het rondje met wie wat wil doen start! Jij geeft vervolgens aan ‘maakt mij niet uit hoor.’

 

Dit is wat er gebeurt: 

 Er wordt een keuze voor je gemaakt waar je achteraf eigenlijk niet blij mee bent. Je moet iets doen wat je niet ligt.

 

En vervolgens..

 Ben je teleurgesteld dat ze deze keuze voor je hebben gemaakt. ‘Ze kennen mij toch inmiddels wel? Ze weten toch dat…..’

Of…

Er wordt een keuze voor je gemaakt waar je blij mee bent. Heb jij even mazzel! Maar let wel op: dit geluk heb je af laten hangen van een ander.

 

Bekijk het ook van de andere kant

Je manager had voor ogen om de keuze aan het team over te laten. Om te voorkomen dat hij of zij als een dictator overkomt. Helaas wordt hij of zij toch in deze rol geduwd, omdat jij -en misschien ook je collega’s- geen keuze maken.

 

 De geboorte van een vicieuze cirkel

Laat je vaak de keuze aan anderen over? Dan leren mensen jou eigenlijk niet goed kennen. Ze maken de keuze voor jou vanuit hun eigen referentiekader en die komt niet altijd overeen. Met als gevolg dat je steeds meer taken, verantwoordelijkheden, maar ook lief bedoelde attenties etc. krijgt waar je eigenlijk niet gelukkig van wordt.

 

Speak up!

Spreek je uit is het advies! Maak keuzes! Je voelt je hierdoor krachtiger en je krijgt meer wat je wilt. En de ander leert je beter kennen. En moeten ze dan toch een keer een keuze voor je maken, dan doen ze dit met meer achtergrondinformatie en is de kans groot dat het de juiste is.

 

Photo by rawpixel.com on Unsplash

Hoe je ervoor zorgt dat je gaat doen wat je echt leuk vindt

Hoe je ervoor zorgt dat je gaat doen wat je echt leuk vindt

Sinds 2005 ben ik werkzaam als loopbaanadviseur/coach. In de afgelopen 13 jaar heb ik ontzettend vaak gehoord: ‘Ja maar, ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil. Ik vind verschillende dingen leuk, maar niets wat eruit springt.’

 

Zelf dacht ik altijd dat ik mijn (loopbaan)pad duidelijk had gekozen, maar een paar jaar later kwam ook bovenstaande noodkreten uit mijn mond. Want ja, waar had ik nou echt passie voor? Gaandeweg vond ik het woord passie ook zó vervelend klinken. Negen van de tien keer gaat het niet alleen om het vinden van je passie, maar om het proces van o.a. keuzes maken en ergens voor gaan.

Hierbij 5 tips die mij enorm hebben geholpen en die ik graag wil delen:

 

Tip 1
Laat je overtuiging los dat als je eenmaal hebt gekozen voor een bepaald vak of beroep, je dit de rest van je leven blijft doen. Dit maakt het kiezen makkelijker. Vroeger was het zo dat men 40 jaar bij één baas werkte, maar tegenwoordig is dit bijna niet meer mogelijk. De huidige arbeidsmarkt is constant aan het veranderen. Door nieuwe technieken en behoeftes verdwijnen er banen en komen er nieuwe banen bij. Deze golfbeweging geldt ook voor jou. Je mag opnieuw kiezen! 

Deze stap is niet altijd makkelijk, daar ben ik mij heel goed bewust van. Het houdt namelijk in dat je wellicht een nieuwe opleiding moet volgen en/of tijdelijk een stap terug moet doen qua inkomen. Maar vaak zijn dit niet de daadwerkelijke problemen. De grootste problemen ontstaan in je hoofd (mindset), namelijk in de vorm van angst en onzekerheid. Angst dat het je niet lukt, dat je zonder geld komt te zitten etc. Deze angsten zorgen ervoor dat mensen blijven hangen in wat is en niet durven te gaan voor verandering. Ga na of dit bij jou het geval is en zoek hulp. Een coach, boeken (bijvoorbeeld deze boeken)..wat bij jou past!

Tip 2
Hierbij citeer ik Deepak Chopra: succes is het resultaat van een reeks juiste beslissingen. Iemand die juiste keuzes maakt in het leven zal betere resultaten behalen. Het is belangrijk om na te gaan met welke intentie je een keuze maakt. Vanuit wat je echt wilt of vanuit angst?

Tip 3
Doen! Heel simpel woord, maar krachtig. Door het ‘gewoon’ te doen, ontstaat het. Het krijgt letterlijk vorm. Laat het niet bij een idee. Werk het idee uit en ga over tot actie. Het helpt als je van je doel subdoelen maakt. Zo maak je het heel klein en gemakkelijker om te starten. Subdoelen kunnen bijvoorbeeld zijn: uitzoeken van een juiste opleiding, contact opnemen met …., informatie inwinnen over….
Koppel het wel altijd een tijdsplanning. Wanneer moet iets af of gedaan zijn?


Tip 4
Bovenstaand is allemaal leuk, maar blijf je toch zitten met de vraag wat je leuk vindt
? Schakel dan een coach of loopbaanadviseur in om je te helpen. Ik pleit ervoor om niet de gratis online testen te gebruiken. Deze zijn oppervlakkig en tackelen niet jouw angsten en onzekerheden. Een goede coach wel. Een goed loopbaantraject bestaat namelijk uit twee elementen: 

  1. uitzoeken wat jouw purpose is (waar wil jij aan bijdragen?), en;
  2.  Ondersteunt in het verwezenlijken hiervan d.m.v. coaching. Coaching gericht op het tackelen van je angsten, onzekerheden…beren op de weg etc.

Overigens heb ik- tijdens mijn werk als loopbaancoach- zelden meegemaakt dat iemand verrast was door een uitslag van een loopbaanonderzoek. De meesten herkennen zich erin en zeggen zoiets als: ‘Ja, dat wist ik eigenlijk wel.’ Ze handelen er alleen niet naar, omdat ze denken dat ze niet goed genoeg zijn of omdat er geen geld mee valt te verdienen. Het gaat wederom om het maken van een keuze, dus laat de tips 1 en 2 nog even op je inwerken.

Tip 5
Heb je een partner? Neem hem of haar mee in je keuzes of beslissingen. Bespreek het thuis, je moet er namelijk samen achter staan, anders ontstaat er frictie. Soms zeggen partners ja op een idee, maar kunnen ze nog best een angst hebben voor de verandering en de boel onbewust saboteren. Wees hier alert op. Vooral niet boos, maar begripvol en praat erover.

Photo by Allef Vinicius on Unsplash.